Zespół Humanistyczny

 Witajcie na stronie Zespołu Humanistycznego!

Zespół ten gromadzi nauczycieli tzw. przedmiotów humanistycznych, a na jego spotkaniach w oparciu o wygłaszany referat związany z pracą dydaktyczną lub wychowawczą albo indywidualnymi zainteresowaniami członków Zespołu prowadzimy dyskusję. Tematy referatów wyznaczane są na początku roku szkolnego. Przy ich opracowywaniu współpracujemy z Biblioteką Pedagogiczną w Świnoujściu, zapewniająca nam nowości wydawnicze. Gośćmi spotkań bywają pedagodzy naszej szkoły, Anna Chmielewska i Agnieszka Ciekańska – Kieraj.

Dyskusje w ramach Zespołu Humanistycznego są bardzo potrzebną w naszej pracy okazją do szczerych i twórczych, niekiedy nawet emocjonalnych wymian myśli, do wzajemnych inspiracji i spojrzenia z dystansu na własną pracę.

Nasze grono tworzą nauczyciele:
– języka polskiego (B. Suder, I. Szymańska, A. Kierpiec)
– języka angielskiego (L. Domańska, E. Kowalczyk, M. Olszar)
– języka niemieckiego (M. Kucharczyk, A. Blezień)
– historii i WOS-u (J. Marchalewska, S. Raszewski)
– religii (ks. G. Medoń, M. Skrzyński)
– bibliotekarze (W. Siedzielnik, I. Świerszcz)

Rok szkolny 2016/2017

14 stycznia 2017 roku o przewodniczenie naszym obradom poprosiliśmy panią Barbarę Suder, która zaproponowała następującą kolejność:

„Book-talking jako metoda upowszechniania czytelnictwa wśród młodzieży” – Bibliotekarka Iwona Świerszcz zwięźle scharakteryzowała tę metodę popularyzacji literatury. Podkreśliła, że rozmowa
o  książkach jest w mniejszym lub większym stopniu częścią życia zawodowego, a także towarzyskiego.
Metoda ta z pewnością jest elementem kształcenia bibliotekarzy na uniwersytetach w ramach „Metodyki pracy z czytelnikiem”. Przytoczyła przykład wspólnych doświadczeń book-talkingu nauczycieli ZSM z rad pedagogicznych. W trakcie wystąpienia uczestnicy dzielili się doświadczeniami osobistymi oraz z pracy
z uczniami. Ten pozornie prosty temat zainicjował ożywioną dyskusję w kontekście czytelnictwa lektur
i nowej matury z języka polskiego. Czytając książki w jakiejkolwiek formie internalizujemy idee, które ostatecznie budują nas.

Szczególnie intensywny wydźwięk miało wystąpienie wychowawcy internatu pana Krzysztofa Przybylskiego, który referował temat: „Między dostosowaniem a zmianą. Rozważania na temat racjonalności” Wystąpienie miało charakter przeglądu różnych koncepcji racjonalności, które możemy kształtować jako nauczyciele u uczniów. Prelegent przedstawił także swój pogląd na rozważany temat.
Wszyscy zgodziliśmy się, że pożądane jest kształtowanie u uczniów racjonalności emancypacyjnej.
W trakcie burzliwej dyskusji wystąpiły różnice i wątpliwości co do możliwości sprawdzania (testowania) efektów pracy tak ukształtowanej młodzieży. Podniesiony został także wątek postmodernizmu w teoretycznych podstawach edukacji.

Pani Barbara Suder udzieliła głosu także bibliotekarkom ZSM. Pani Wiesława Siedzielnik i pani Iwona Świerszcz poinformowały o spotkaniach z bibliotekarkami Miejskiej Biblioteki Publicznej na Warszowie
i w Przytorze w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa. Zapraszamy na relację z kolejnych obrad humanistów 🙂

19 listopada spotkaliśmy się, by omówić niektóre zagadnienia uznane za priorytetowe w bieżącym roku szkolnym. Prelegenci występowali na forum licznie zgromadzonych członków Zespołu Humanistycznego i Matematyczno-Przyrodniczego.

Pedagog Agnieszka Ciekańska-Kieraj poruszyła problem „Postawy uczniów. Jak je kształtować?”. Skonfrontowała teoretyczne założenia i wskazówki z realiami pracy nauczyciela. Podkreśliła, że pierwszym środowiskiem kształtowania postaw jest rodzina ucznia, a etap szkoły średniej to czas korekty niewłaściwych postaw. W pewnym sensie nauczyciele, wychowawcy są bezradni w stosunku do utrwalonych nawyków. Ważna jest też współpraca z rodzicami uczniów.

Pani Elżbieta Kowalczyk przygotowała prezentację multimedialną pt. „Prawna i etyczna odpowiedzialność nauczyciela”. Usystematyzowała naszą wiedzę o źródłach odpowiedzialności prawnej oraz przypomniała o jej zakresie. Omówiła też aspekt etyczny działalności nauczycielskiej, który poparła wydrukami przykładowych kodeksów etycznych. Wspólnym mianownikiem odpowiedzialności nauczyciela jest dobro ucznia. Rozważania na wspomniane tematy prowadziła w duchu myśli Janusza Korczaka.

O depresji i depresyjności młodzieńczej” mówiła Przewodnicząca ZH pani Iwona Szymańska, a wystąpienie przygotowała także w formie prezentacji multimedialnej. Rozróżniła objawy depresji i depresyjności młodzieńczej, a także uwrażliwiła nas na pierwszej objawy tych stanów. Dowiedzieliśmy się, że współpraca z uczniem, jego bliskimi oraz wsparcie ze strony psychologa i psychiatry są skutecznym wsparciem w leczeniu depresji. Podkreśliła, że nauczyciele nie mają specjalistycznych kompetencji do diagnozowania depresji, mogą jedynie obserwować ucznia i sygnalizować niepokojące zachowania.

W ramach wymiany informacji o nowościach bibliotecznych z ZCDN Oddział w Świnoujściu bibliotekarka Iwona Świerszcz udostępniła uczestnikom listę nowości oraz kilka wybranych publikacji z zasobów literatury pedagogicznej ZCDN.

Pani Barbara Suder zaproponowała zgromadzonym wymianę doświadczeń na temat: Jak traktować ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi? Rozważaliśmy tutaj traktowanie go jak każdego innego ucznia, czy całkowite dostosowywanie się do jego potrzeb. W dyskusji zabrał głos także wychowawca internatu pan Krzysztof Przybylski, który przedstawił własne spojrzenie na poruszane kwestie.

Pani Iwona Szymańska – Przewodnicząca ZH podziękowała wszystkim uczestnikom za spotkanie
i przedstawiła zagadnienia na kolejne posiedzenie, które miało miejsce 23. marca 2017 roku.

Najpierw wysłuchaliœmy referatu księdza Grzegorza Medonia pt. „Asertywność w pracy nauczyciela”.
Dowiedzieliœmy się, że cecha ta pomaga nam w pełni wyrażać siebie (uczucia, emocje) w stosunku
do innych osób. Osobą asertywną można być z natury lub wytrenowć tę umiejętność. Otrzymaliœśmy
wiele cennych wskazówek, jak jednoznacznie i stanowczo powiedzić NIE, ale tak, by nie naruszać godnoœści
i uczuć uczniów. Pamiętajmy o zachowaniu 4 składników postawy asertywnej:
1. Zaczynamy wypowiedźŸ od NIE.
2. Okreœlamy: czego nie chcemy, czego nie wykonamy, na co się nie zgadzamy.
3. Krótko, szczerze uzasadniamy odmowę działania.
4. Podtrzymujemy dobre relacje.
W trakcie ożywionej dyskusji,ćwiczyliœmy asertywność (także poprzez omawianie scenariusza postępowania
w konkretnych sytuacjach szkolnych).

Pani Barbara Suder zainteresowała nas pomysłami ministerialnymi związanymi z profesją nauczyciela.
Mieliœśmy możliwość ustosunkować się do przedstawionych pomysłów i przygotować się na ewentualne zmiany
w niedalekiej przyszłośœci.

O tym, jak praktykować coaching i tutoring w codziennej pracy nauczyciela, dowiedzieliœśmy się
z referatu Przewodniczącej Iwony Szymañskiej. Tutoring jest jedną z metod edukacji zindywidualizowanej, polegającą na długotrwałej, sytematycznej i indywidualnej pracy, której celem jest wspieranie ucznia. Celem ogólnym tutoringu szkolnego jest wspieranie ucznia w rozwoju, w planowaniu własnej drogi edukacyjno-zawodowej i osiąganiu samodzielnoœści i dojrzałoœści. Coaching koncentruje się na poszukiwaniu rozwiązań dla wybranego problemu, a nie na poszukiwaniu jego przyczyn. Uwaga nakierowana jest na przyszłoœść, a nie na przeszłość. Natomiast problem zamieniany jest w cel do realizacji. Celem coachingu jest pomoc jednostce/zespołowi w przejœściu z miejsca, w którym się znajduje, do miejsca, w którym chce bądźŸ po prostu musi się znaleŸźć oraz w przełożeniu posiadanej wiedzy na praktyczne rozwiązania przybliżające do realizacji postawionego celu. Przedyskutowaliœmy różnice między coachingiem i tutoringiem z uwzględnieniem praktyki szkolnej oraz doœświadczeñ wychowawcy internatu.

Zasady i warunki współpracy bibliotekarzy szkolnych z nauczycielami także wstępnie skonsultowaliśmy. Mamy nadzieję, że kolejne spotkanie Zespołu Humanistów, bêdzie tak samo efektywnym krokiem w doskonaleniu zawodowym.

 

 

Rok szkolny 2015/2016

Początek roku szkolnego 2015/2016 obfitował w zmiany. Przewodniczenie Zespołowi przejęła p. Iwona Szymańska.

Do grona nauczycieli-humanistów dołączyły 2 nowe osoby (p. Anna Kierpiec i ks. Grzegorz Medoń).

Na pierwszym spotkaniu ustaliliśmy listę tematów spotkań ZH, a p. Barbara Suder (dotychczasowa Przewodnicząca) zapoznała nas z kierunkami polityki oświatowej państwa w bieżącym roku szkolnym.

Na kolejnym spotkaniu (21. października) doskonaliliśmy umiejętność stosowania w praktyce przepisów prawa oświatowego (w związku ze zmianami w Ustawie o systemie oświaty i Karcie Nauczyciela) pod kierunkiem p. Barbary Suder. Wysłuchaliśmy referatu p. Elżbiety Kowalczyk na temat „Osiąganie celów kształcenia i wychowania w klasie z niską motywacją do nauki”. Wystąpienie i następująca po nim dyskusją dotyczyły:
– sposobu budowania „ducha klasy” i nowoczesnych metod aktywizacji uczniów
– trudności z praktycznym aktywizowaniem uczniów wynikających nie tylko z postawy młodzieży, ale też
specyfiki nauczanego przedmiotu
– uświadomienia sobie, jak ważne dla uczniów są pozytywne komunikaty wysyłane przez nauczyciela (pochwały,
otwartość na opinię ucznia, pozytywna informacja zwrotna).
W ramach współpracy z Biblioteką Pedagogiczną ZCDN prezentację publikacji do wystąpień przygotowały panie: Barbara Suder i Elżbieta Kowalczyk.
O tym, jaka jest rola biblioteki we współczesnej szkole dowiedzieliśmy się z referatu p. Iwony Świerszcz „Podstawa programowa kształcenia ogólnego z perspektywy bibliotekarza”. Bibliotekarz ma wspierać ucznia w samokształceniu i odbiorze informacji. Mieliśmy możliwość zapoznania się z „Nowościami z Biblioteki Pedagogicznej” na temat: scenariuszy zajęć wychowawczych, problemów nauczycieli i uczniów we współczesnej szkole, trudnego dorastania i postawy nauczyciel wobec problemów globalnego nastolatka.

21 listopada Zespół Humanistyczny spotkał się ponownie – tym razem wraz z nauczycielami z Zespołu Matematyczno-Przyrodniczego. Wspólnie wysłuchaliśmy wystąpienia p. Agnieszki Ciekańskiej-Kieraj na temat „Typowe błędy w praktyce dydaktycznej nauczycieli”. Była to okazja do autorefleksji i przypomnienia sobie o tym, że nauczyciel powinien:
– stawiać realne wymagania i stosować adekwatne bodźce motywacyjne
– być wzorem dla uczniów i słuchać ich, stwarzając warunki do rozwijania aktywności
– stosować konstruktywną krytykę i racjonalizować stanowiska.
Postulat współpracy personelu szkoły i tworzenia dojrzałych więzi społecznych okazuje
się być nadal aktualnym ideałem.
Teoretyczne rozważania uzupełniliśmy analizą wyników ankiety „Aspiracje życiowe uczniów ZSM”. Forma prezentacji multimedialnej ułatwiła odbiór informacji zwrotnej od uczniów wszystkich klas. Okazuje się, że młodzież jest krytyczna, ma świadomość znaczenia wysiłku oraz wiedzy w realizacji życiowych aspiracji. Interesujące były pomysły uczniów mające ulepszyć życie szkoły i kraju. Sprawozdania z ankiet będą wykorzystane w ewaluacji szkoły, a fragmenty być może opublikujemy na stronie ZSM.
Przewodnicząca ZH – p. Iwona Szymańska zachęciła nas do dbania o swój głos. Mogliśmy w praktyce
sprawdzić zdolność i wydolność naszego aparatu mowy. Pozornie krótkie wierszyki potrafiły sprawić wiele kłopotu, ale też wprowadzić radosną atmosferę wśród zgromadzonych. „Bawiąc – uczyć” w takiej
atmosferze zakończyliśmy pierwsze wspólne spotkanie Zespołów – Matematyczno-Przyrodniczego i Humanistycznego.

9 stycznia 2016 roku Przewodnicząca Zespołu noworocznymi życzeniami otworzyła kolejne spotkanie humanistów.  Uważnie wysłuchaliśmy analiz wyników diagnoz klas pierwszych i maturalnych z języka polskiego, języka angielskiego i języka niemieckiego. Omówiliśmy wnioski, z których najważniejsze są dwa: 1) młodzież bardzo dobrze radzi sobie z zadaniami wymagającymi słuchania ze zrozumieniem, 2) wzmożonej pracy zarówno ze strony uczniów jak i nauczycieli wymaga umiejętność pisania dłuższych tekstów. Pani Romualda Stefanowicz przekazała nam informację o warsztatach dla nauczycieli organizowanych w trakcie ferii zimowych. Przykładowe tematy szkoleń: Nauczyciel z klasą, Start w zdrowe życie, a także zwiedzanie Parku Miniatur w Międzyzdrojach. Zapisy na szkolenia pod numerem telefonu: 91 327 92 53.

Rok szkolny 2014/2015

Zeskanowany dokumentA oto przykłady tematów referatów wygłoszonych w roku szkolnym 2014/2015 oraz niektóre ich tezy:

Aspiracje współczesnej młodzieży (autorka – Iwona Świerszcz). Okazało się, że badania wykazały pewną niezmienność najcenniejszych wartości dla młodych ludzi, które można by nazwać konserwatywnymi, takich jak MIŁOŚĆ, PRZYJAŹŃ, UDANE ŻYCIE RODZINNE, DZIECI obok których pojawiają się takie cele życiowe, jak CIEKAWA PRACA, KARIERA, SPOKOJNE ŻYCIE BEZ KONFLIKTÓW I KŁOPOTÓW. Nasilają się dążenia do zrobienia kariery zawodowej, przy jednoczesnym zmniejszeniu aspiracji do życia zgodnego z zasadami religijnymi (jednak ta wartość nie przestaje być istotna dla uczniów jednego typu szkół – liceów).

Zainspirowani tymi badaniami, postanowiliśmy przeprowadzić w naszej szkole własne, by przyjrzeć się życiowym wyborom naszej młodzieży.

Odpowiedzialność nieletnich za popełnione przestępstwa (prezentowała Joanna Marchalewska). Uczeń do 13 r. życia nie ponosi odpowiedzialności karnej, ale od 13 do 18. roku życia wedle ram zakreślonych w ustawie z 26.10.82 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich dotyczą go pewne sankcje karne. Oto niektóre przejawy demoralizacji nieletnich: palenie tytoniu, przedwczesne podejmowanie kontaktów seksualnych, włóczęgostwo, przebywanie w towarzystwie osób zdemoralizowanych, niestosowne zachowanie w szkole i poza szkołą. Jak się przeciwdziała demoralizacji młodych ludzi? Ostatecznością jest skierowanie do domu poprawczego, istnieje cała gama środków mniej radykalnych, jak naprawienie szkody, przydzielenie kuratora, zajęcia socjoterapeutyczne, itd.
W dyskusji pojawił się wątek poboczny, ale coraz bardziej istotny – zjawisko samobójstw młodych ludzi, choćby tylko w Świnoujściu, wśród których byli nasi uczniowie sprzed lat. Zastanawialiśmy się, jak przeciwdziałać temu tragicznemu zjawisku w naszej pracy.

Szkolenie 26 marca 2015 r. WDN pt. „Manipulacja w erystyce. Jak się przed nią bronić?” (prezentowała Barbara Suder)

Dlaczego przegrywamy w dyskusji, mimo że nasze argumenty są dobre? Być może nasz przeciwnik jest zręcznym erystą… Żeby skutecznie bronić swojego zdania, musimy wiedzieć, że:

Retoryka – to sztuka skutecznego przemawiania i przekonywania do własnych racji.

Erystyka – to sztuka prowadzenia sporów i wygrywania ich bez względu na słuszność prezentowanych racji.

Dyskusja – to wymiana argumentów; dobre argumenty powinny być podstawą dyskusji.

Intencją erysty jest zdobycie przewagi w dyskusji poprzez manipulowanie odbiorcą, stosowanie sztuczek nazywanych chwytami erystycznymi. Erystą można być świadomie lub nieświadomie. Świadomość chwytów erystycznych pozwoli się przed nimi bronić.

Typowe chwyty erystyczne:

przyklejanie etykietek – erystyka negatywnie określa poglądy rozmówcy, jego zachowania, sposób bycia, itd. Wyciąga brudy z przeszłości, by podważyć zdanie rozmówcy, przekręca jego wypowiedzi, wyciąga niewłaściwe wnioski, żeby ranić, wyprowadzić z równowagi;

fabrykowanie konsekwencji – erysta koncentruje się na tych, które będą dotkliwe dla odbiorcy;

powołanie się na autorytet – erysta broni określonego poglądu uzasadniając, że uznaje go ekspert, grupa ekspertów, itd.;

odwracanie kierunku dowodzenia – tzw. „odwracanie kota ogonem”, np. na zarzut nielegalnych działać zarejestrowanych przez podsłuch erysta odpowiada zarzutem nielegalności zastosowania podsłuchu;

wykorzystanie przez erystę stanowiska rozmówcy – erysta przy jego użyciu potwierdza swoją rację, np. „Jeżeli jesteś zwolennikiem humanitaryzmu wobec przestępców, to może chciałbyś pobyć z nimi w celi?”

Techniki obrony przed nieuczciwą argumentacją:

1. Powrót do tematu.

2. Odwrócenie sensu etykiety – pokazanie, że negatywnie określane przez rozmówce wartości mogą być pozytywne, np. „Nie jesteśmy nieodpowiedzialnymi durniami, tylko życzliwymi altruistami.”

3. Poddanie w wątpliwość konsekwencji, o których mówi rozmówca.

4. Zakwestionowanie kompetencji przywołanych ekspertów.

5. Powołanie się na opinie innych ekspertów.

6. Ignorowanie niekulturalnego zachowania erysty, zachowanie spokoju.

7. Mówienie rzeczowe, z pełnym przekonaniem, stosując sformułowania podkreślające siłę przekazu, np. „bez wątpienia”, „to oczywiste”, „niewątpliwie”.

Czy tak naprawdę warto dyskutować z erystą i pokonywać go jego własną bronią – nieuczciwymi argumentami?