18. listopada 2017 roku spotkaliśmy się w celu wspólnego samokształcenia i wymiany doświadczeń. Pani Iwona Szymańska – przewodnicząca Zespołu Humanistycznego – przedstawiła zebranym plan spotkania:

  1. Głos zabrały bibliotekarki szkolne – p. Anna Raszewska, p. Wiesława Siedzielnik, p. Iwona Świerszcz, które przedstawiły stan aktywności związanych z realizacją Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa (NPRCz) oraz zapoznały zgromadzonych z listą zakupów książek do zaopiniowania. Wnioski z prac nad listą miały być wykorzystane w pierwszej z pogadanek z rodzicami na temat znaczenia czytania w rozwoju dziecka. Ponadto w ramach współpracy z Biblioteką Pedagogiczną ZCDN przekazały listę nowości z dziedziny pedagogiki, psychologii, socjologii itp. oraz najnowsze egzemplarze czasopisma „Refleksje. Zachodniopomorski Dwumiesięcznik Oświatowy”, które są dostępne w czytelni. W trakcie prelekcji o Zespole Aspergera uczestnicy spotkania mogli zapoznać się z publikacjami na ten temat wypożyczonymi z Biblioteki Pedagogicznej („Zespół Aspergera. Księga pytań i odpowiedzi”, „Autyzm i Zespół Aspergera”, „Aspergirls – siła kobiet z Zespołem Aspergera”, „ADHD nie istnieje”).
  2. Pedagog szkolny – pani Agnieszka Ciekańska-Kieraj – wygłosiła wykład na temat „Zrozumieć ucznia z Zespołem Aspergera – wskazówki dla nauczycieli”

Sukces dziecka z ZA (Zespołem Aspergera) gwarantują: silna motywacja, nagradzanie sukcesów i spokojna atmosfera. Atutem osób z ZA jest wyjątkowa pamięć, doskonała technika czytania. Ich słabe strony to: koncentracja tylko na wiedzy zgodnej z zainteresowaniami, podatność na stres, skłonność do depresji, słaba inteligencja emocjonalna. Prelegentka na przykładzie z literatury nauczyła nas interpretować zapisy anonimowej opinii pedagogiczno-psychologicznej i przedstawiła harmonogram działań związanych z pracą z uczniem o specjalnych potrzebach edukacyjnych.

3. Pani Barbara Suder przedstawiła aktualny stan wiedzy na temat „Co to jest inteligencja emocjonalna i dlaczego jest ważna w życiu?”. Daniel Goleman stwierdza, że sukces życiowy nie zależy od inteligencji racjonalnej (IQ), ale od sprawności inteligencji emocjonalnej. Na szczęście inteligencję emocjonalną można rozwijać w trakcie życia, a wydatnie polepsza ona życie w obszarach:

  • kontaktów międzyludzkich
  • efektywniejszej realizacji zadań
  • radzenia sobie ze stresem.

Inteligencja emocjonalna związana jest z dojrzałością życiową i decyduje o tym, jaki pożytek robimy z naszego intelektu. Uzupełnieniem wykładu był scenariusz lekcji wychowawczej na temat „Do czego potrzebna jest inteligencja emocjonalna?” wraz z bibliografią. Scenariusz ten był realizowany w klasie 2ti we współpracy z p. Anną Raszewską w ramach projektu NPRCz „Wychowanie przez czytanie”.

4. Przewodnicząca ZH – pani Iwona Szymańska – udzieliła nam cennych wskazówek na temat „Jak wpłynąć na zachowania uczniów i zarządzać klasą?” Okazuje się, że geneza trudnych, prowokacyjnych zachowań uczniów często ma korzenie w pozaszkolnych obszarach funkcjonowania ucznia lub też w jego otoczeniu. Profesjonalizm nauczyciela może przejawiać się tu jako umiejętność właściwej diagnozy, zrozumienia oraz zachowanie dystansu emocjonalnego. Ale są też czynniki determinujące zachowanie uczniów, klasy, na które my jako nauczyciele mamy wpływ:

  • niejasne zasady oceniania, niesprawiedliwość
  • chaos organizacyjny
  • relacja międzyludzkie w szkole

Rola nauczyciela ma charakter misji, w którą wpisane jest bycie modelem prawidłowych bądź nieprawidłowych zachowań, inicjatorem działań mogących powodować pożądane zmiany lub bycie osobą bierną. W sytuacjach klasowych trudnych dobrze jest pamiętać o zasadach konstruktywnej konfrontacji:

Krok 1. Stwierdzenie faktów.
Krok 2. Co czuję?
Krok 3. Dlaczego tak się czuję?
Krok 4. Mamy problem.
Krok 5. Cisza.
Krok 6. Co możemy zrobić, by rozwiązać problem?

Kolejne spotkanie międzyzespołowe okazało się bardzo dobrą okazją do wymiany doświadczeń, poglądów w kontekście współczesnej wiedzy pedagogicznej i psychologicznej.

Zapraszamy do lektury sprawozdań z następnych spotkań 🙂